Je komt je beloften aan je klanten na. Je komt je beloften aan je team na. Je bent er voor je gezin en voor de mensen die op je rekenen.
En dan is er nog die belofte die je jezelf hebt gedaan. De training die je naar morgen hebt verschoven. Het project waar je eindelijk aan zou beginnen. De avond die je eindelijk vrij zou houden.
Ergens onderweg ben je de enige persoon geworden die je teleurstelt zonder dat daar consequenties aan verbonden zijn. Die kloof heeft een naam: verantwoordelijkheid voor jezelf. En om die te dichten heb je geen extra discipline nodig. Je hebt een andere maatstaf nodig.
Belangrijkste opmerkingen
- Verantwoordelijkheid nemen voor jezelf betekent dat je de beloften die je aan jezelf doet net zo serieus neemt als de beloften die je aan anderen doet.
- Elke belofte die je aan jezelf niet nakomt, ondermijnt je zelfvertrouwen, en als je zelfvertrouwen eenmaal is aangetast, is de kans groter dat je de volgende belofte ook niet nakomt.
- Tony Robbins leert dat blijvende verandering ontstaat door je lat hoger te leggen, en van wat je ‘zou moeten’ doen, te maken tot wat je ‘moet’ doen.
- Uit een meta-analyse van 138 onderzoeken bleek dat mensen die hun voortgang bijhouden, meer kans hebben om hun doelen te halen, vooral als ze die voortgang opschrijven of openbaar maken.
- Uit onderzoek naar zelfcompassie blijkt dat als je eerlijk reageert op een mislukking in plaats van jezelf te straffen, je meer gemotiveerd raakt om het beter te doen.
Wat is zelfverantwoordelijkheid?
Zelfverantwoordelijkheid is het volledig de verantwoordelijkheid nemen voor je toezeggingen, daden en resultaten, en de beloften die je aan jezelf doet nakomen zonder dat iemand anders je daartoe hoeft te dwingen.
Het is geen zelfverwijt. Bij een verwijt kijk je terug en vraag je wie er schuldig is. Bij verantwoordelijkheid kijk je vooruit en vraag je wat je nu gaat doen.
Het is ook geen discipline. Discipline is een spier die moe wordt. Verantwoordelijkheid is een keuze over wie je bent.
Verantwoordelijkheid nemen voor jezelf betekent niet dat je streng voor jezelf moet zijn. Het gaat erom dat je eerlijk bent tegenover jezelf, en vervolgens naar die eerlijkheid handelt.
Dit is de basis om je leven in eigen hand te nemen. Je hebt niet over elke situatie controle. Maar je kunt wel bepalen of wat je tegen jezelf zegt, echt iets betekent.
Waarom je je woord aan iedereen houdt, behalve aan jezelf
Bedenk eens waarom je nooit een afspraak met een klant mist. Er zit iemand op je te wachten. Je reputatie staat op het spel. De gevolgen van het niet komen opdagen zijn duidelijk.
Denk nu eens aan die belofte om drie keer per week te trainen. Er wacht niemand op je. Niemand merkt het als je een keer overslaat. De kosten zijn onzichtbaar, dus het voelt alsof het helemaal niets kost.
Maar daar hangt wel een prijs aan. Elke keer dat je een belofte aan jezelf breekt, geef je je zenuwstelsel een duidelijke boodschap: je woord aan jezelf is niet bindend. Doe je dit vaak genoeg, dan geloven je hersenen je niet meer. Je stelt een nieuw doel, en een zacht stemmetje zegt: „We weten allebei dat je dit niet gaat doen.“
Die stem is geen karakterfout. Het is een aangeleerde voorspelling, gebaseerd op bewijs dat je zelf hebt aangeleverd.
Zelfvertrouwen bouw je op net zoals elk ander soort vertrouwen: belofte voor belofte.
Van buitenaf gezien lijkt dit patroon vaak op zelfsabotage. Maar heel vaak is het iets eenvoudigers. Er is een norm verslapt, en niemand, ook jij niet, heeft dat opgemerkt.
Waarom breek ik steeds weer beloften die ik mezelf heb gedaan?
Je blijft beloften aan jezelf breken omdat het, op het moment dat je moet kiezen, makkelijker lijkt om ze te breken dan om ze na te komen. Beloften aan anderen hebben zichtbare gevolgen. Beloften aan jezelf hebben geen gevolgen, tenzij je die bewust creëert. De oplossing is niet meer motivatie. De oplossing is om een belofte aan jezelf net zo serieus te nemen als een belofte aan iemand die je respecteert.
Verantwoordelijkheid is een norm, geen wedstrijd in wilskracht
Je hebt geen extra wilskracht nodig. Je hebt je wilskracht al vaak bewezen. Je hebt dingen opgebouwd, mensen aangestuurd en verantwoordelijkheid gedragen in moeilijke jaren.
Wat je gedrag verandert, is de norm die je hanteert. Tony Robbins leert dat mensen zelden veranderen omdat ze dat zelf willen. Ze veranderen pas als een ‘ik zou moeten’ een ‘ik moet’ wordt. ‘Ik zou moeten sporten’ verliest het altijd van een drukke week. ‘Ik moet mijn energie sparen, want alles wat ik opbouw hangt ervan af’ laat geen ruimte voor discussie.
De meeste mensen leven hun hele leven volgens wat ‘zou moeten’. Ze hopen, ze maken plannen, ze beloven dingen, en die lijst blijft jaar na jaar hetzelfde. Je leest dit omdat een deel van jou die lijst beu is.
De ‘ peak state ’-drie-eenheid van Tony Robbins legt uit waarom normen standhouden als je wilskracht het laat afweten. Je fysiologie, je focus en de betekenis die je aan gebeurtenissen geeft, bepalen je gemoedstoestand. Je gemoedstoestand bepaalt wat je doet. Als je moe bent en je focus ligt op wat handelen je gaat kosten, verliest het ‘zou moeten’. Als je focus ligt op wat niet-handelen je gaat kosten, wint het ‘moet’.
De verschuiving van externe druk naar innerlijke drang is meetbaar. Uit onderzoek van het Snyder Lab for Genetics aan de Stanford University, waarbij deelnemers aan evenementen van Tony Robbins werden gevolgd, bleek dat hun vermogen om beperkende overtuigingen te herprogrammeren en hun intrinsieke motivatie te verhogen met 300% was toegenomen (zie: de wetenschap achter Tony Robbins). Intrinsieke motivatie is de motor achter zelfverantwoordelijkheid. Het is de reden waarom je in actie komt als er niemand kijkt.
Wilskracht bepaalt wat je vandaag doet. Je normen bepalen wie je elke dag bent.
De werkelijke kosten van het stille compromis
Dit is wat niemand je vertelt over de beloften die je aan jezelf breekt. Ze blijven niet klein.
Die ene overgeslagen trainingssessie leidt tot tien jaar met weinig energie. Dat uitgestelde gesprek leidt tot een relatie die langzaam verstomde. Het ‘volgende kwartaal’ voor je eigen project leidt tot een decennium waarin je de visie van iemand anders uitbouwt.
Je verliest je leven niet door één grote beslissing. Je verliest het door duizend kleine compromissen die op dat moment allemaal redelijk leken.
En de grootste prijs is niet het gemiste doel. Het is je identiteit. Tony leert dat mensen handelen in overeenstemming met wie ze denken te zijn. Elke keer dat je jezelf een excuus geeft, versterk je één identiteit: “Ik ben iemand die er alleen maar over praat.” Elke keer dat je je aan je woord houdt, versterk je een andere: “Ik ben iemand die doet wat ik zeg.”
Welke identiteit heb je dit jaar opgebouwd?
Kijk eens naar de afgelopen twaalf maanden. Niet naar je plannen. Niet naar je voornemens. Maar naar je patroon. Dat patroon geeft het meest eerlijke beeld van je huidige normen.
Je krijgt niet het leven dat je plant. Je krijgt het leven dat je normen toestaan.
Als je je bij dit stukje ongemakkelijk voelde, dan is dat het deel van jezelf dat al weet dat de oude norm niet langer acceptabel is. ‘ Unleash the Power Within ’ (UPW) is een vierdaags, intensief liveprogramma met Tony Robbins dat precies hierop is gericht: het doorbreken van de patronen waardoor je steeds weer met jezelf in onderhandeling blijft, zodat je naar huis gaat met een nieuwe norm die in je lichaam verankerd is, en niet alleen in je notitieboekje. De ‘ firewalk ’ op de eerste avond is het eerste bewijs dat je kunt doen wat je hebt beloofd.
Ontdek Unleash the Power Within ’ →
Hoe je jezelf verantwoordelijk houdt: vijf stappen die echt werken
Weten waarom je beloften niet nakomt, is de eerste helft. De tweede helft is een systeem dat ervoor zorgt dat het nakomen ervan de makkelijkste optie wordt.
1. Beslis, hoop niet
Je hebt diezelfde verandering waarschijnlijk al vaak gepland. Plannen voelt als vooruitgang, maar het kost niets en je zit nergens aan vast. Een echte beslissing is iets anders. Het woord ‘beslissen’ komt van het Latijnse woord voor ‘afsnijden’. Een beslissing sluit de optie uit om het niet te doen. Tony Robbins vat het in drie woorden samen: beslissingen bepalen je lot. Als je hier betere resultaten wilt, begin dan met betere besluitvorming.
2. Weet wat je resultaat is en waarom
Tony’s ‘RPM ’-methode (Resultaat, Doel, Grootschalig Actieplan) begint met het resultaat en het doel, nog voordat je een takenlijst opstelt. Als je precies weet waarom een belofte belangrijk is, hoef je er niet elke ochtend opnieuw over te onderhandelen. Schrijf het doel in één zin op. Als die zin je niet raakt, zal hij je ook niet motiveren.
3. Zorg eerst dat je in balans bent, pas daarna je agenda
De meeste beloften worden gebroken als je je niet lekker voelt: moe, gehaast, afgeleid. Verander eerst je fysieke toestand. Tien minuten ademhalingsoefeningen, beweging en dankbaarheid, zoals in de ochtend priming -routine van Tony Robbins, veranderen wat er mogelijk lijkt, nog voordat de dag met je gaat onderhandelen.
4. Meet het en maak het zichtbaar
Wat je bijhoudt, neem je serieus. Een meta-analyse van Harkin en collega’s, gepubliceerd in Psychological Bulletin, bekeek 138 onderzoeken met 19.951 deelnemers. Hoe vaker mensen hun voortgang bijhielden, hoe groter de kans dat ze hun doelen bereikten, en het effect was het sterkst wanneer de voortgang fysiek werd vastgelegd of openbaar werd gemaakt. Houd het simpel: elke avond één regel in een notitieboekje. Heb ik vandaag mijn belofte aan mezelf nagekomen? Ja of nee.
5. Neem één persoon mee in de belofte
Kies één persoon wiens mening belangrijk voor je is. Vertel diegene waar je je aan hebt verbonden en wanneer je verslag gaat uitbrengen. Dit gaat niet om het vragen om aanmoediging. Het gaat erom een onzichtbare belofte zichtbaar te maken. Het is een van de gewoontes van toppers: ze creëren structuren waardoor de juiste actie de standaard wordt.
Kun je jezelf verantwoordelijk houden zonder een partner die je daarbij helpt?
Ja, je kunt jezelf in je eentje verantwoordelijk houden, maar door je voortgang aan iemand anders te melden, wordt die zelfverantwoordelijkheid sterker. Uit de meta-analyse van 138 onderzoeken in het Psychological Bulletin uit 2015 bleek dat het openbaar maken van je voortgang een groter effect had op het behalen van je doelen dan wanneer je die voortgang voor jezelf hield. De sterkste combinatie is een interne norm die je zelf hebt vastgesteld en één vertrouwenspersoon die elke week je voortgang hoort. Een partner ondersteunt je norm. Een partner kan die norm niet vervangen.
Als je de belofte toch niet nakomt
Je gaat weer een belofte breken. Wat je het komende uur doet, bepaalt of je zelfvertrouwen groeit of afneemt.
De meeste mensen reageren op een van de twee manieren. Ze straffen zichzelf, of ze doen alsof het niet uitmaakte. Beide reacties ondermijnen je verantwoordelijkheid. Door jezelf te straffen ga je het probleem uit de weg. Door te doen alsof wordt het probleem blijvend.
De wetenschap wijst op een derde manier. In vier experimenten ontdekten psychologen Juliana Breines en Serena Chen van de Universiteit van Californië in Berkeley dat mensen die met zelfcompassie op een mislukking reageerden, meer gemotiveerd waren om het beter te doen dan mensen die dat niet deden. Ze waren meer bereid om te studeren nadat ze voor een moeilijke toets waren gezakt, en meer bereid om een fout uit het verleden goed te maken.
Dus doe eens een eerlijke evaluatie in plaats van jezelf te veroordelen. Wat is er gebeurd? Hoe voelde ik me toen? Wat ga ik morgen anders doen? En onderneem dan actie op basis van het antwoord. Eén gebroken belofte is gewoon informatie. Het is geen oordeel over wie je bent. Je verleden is niet hetzelfde als je toekomst.
Verantwoordelijkheid zonder medeleven wordt straf. Medeleven zonder verantwoordelijkheid wordt een smoes. Je hebt beide nodig.
Is verantwoordelijkheid nemen hetzelfde als streng zijn voor jezelf?
Nee. Verantwoordelijkheid nemen betekent eerlijk je resultaten erkennen, terwijl streng zijn voor jezelf betekent dat je jezelf daarvoor de schuld geeft. Onderzoek door Breines en Chen (2012) aan de Universiteit van Californië in Berkeley toonde aan dat zelfcompassie na een mislukking de motivatie om te verbeteren vergroot. Harde zelfkritiek leidt vaak tot vermijdingsgedrag, omdat je geest zichzelf tegen pijn beschermt door weg te kijken. Echte verantwoordelijkheid vereist een heldere blik, en een heldere blik vereist een rustige geest.
Je woorden zijn het eerste wat je weer opbouwt
Je bent hier gekomen omdat je je beloften aan iedereen nakomt, behalve aan jezelf. Nu weet je waarom dat zo is, wat het je kost, en dat het antwoord ligt in een hogere norm, niet in meer wilskracht. De volgende belofte die je nakomt, hoeft niet groot te zijn. Je hoeft hem alleen maar na te komen.
Begin nog voor vanavond: kies die ene belofte aan jezelf die je dit jaar het vaakst hebt gebroken. Beperk die tot tien minuten. Doe het vandaag nog. Schrijf dan één zin in een notitieboekje: „Ik heb het gezegd. Ik heb het gedaan.“ Die zin is het eerste nieuwe bewijs.
