Je beleeft diezelfde scène steeds weer opnieuw. Het gesprek dat je zo slecht hebt aangepakt. De beslissing die je duur is komen te staan. Het jaar waarin alles makkelijker leek. Je weet dat het voorbij is, maar je lichaam reageert alsof het nu net gebeurt.
Die reactie is precies het patroon dat dit artikel doorbreekt.
Belangrijkste opmerkingen
- In het verleden leven is een aangeleerde emotionele gewoonte, geen karakterfout, en een aangeleerde gewoonte kun je veranderen.
- Het geheugen is niet het probleem. De betekenis en het gevoel dat aan die herinnering kleeft, blijven je steeds weer terugtrekken.
- Tony Robbins zegt dat je gemoedstoestand (je lichamelijke toestand, je focus en je overtuigingen) bepaalt hoe het verleden vandaag aanvoelt.
- Een reset in drie stappen (in beweging komen, een nieuwe vraag stellen, het verhaal herschrijven) zorgt ervoor dat het patroon verzwakt als je dit dagelijks herhaalt.
- Het patroon doorzien is de eerste stap. Door een nieuwe reactie te oefenen, maak je er een einde aan.
Wat ‘in het verleden leven’ eigenlijk betekent
In het verleden leven betekent dat je de gewoonte hebt om oude gebeurtenissen, fouten of gemiste momenten zo intens te herbeleven dat ze bepalend zijn voor hoe je je vandaag voelt en welke beslissingen je neemt. Daar horen spijt over wat je zelf hebt gedaan, wrok over wat jou is aangedaan en heimwee naar een tijd die niet meer bestaat bij.
Je gedachten dwalen vaker af van het heden dan je denkt. Uit een Harvard-onderzoek van Matthew Killingsworth en Daniel Gilbert, waarbij de gedachten van mensen in het dagelijks leven werden gemeten, bleek dat hun gedachten ongeveer 47 procent van de tijd afdwaalden van de taak waar ze mee bezig waren. Mensen gaven aan minder gelukkig te zijn als hun gedachten afdwaalden dan wanneer ze bij wat ze aan het doen waren bleven.
Het verleden is niet wat je pijn doet. Het is de herhaling ervan.
Je kunt beginnen met je gedachten onder controle te houden, maar gedachten zijn slechts het topje van de ijsberg. Daaronder schuilt een gevoel dat je hebt aangeleerd.
Waarom blijft je brein het steeds opnieuw afspelen?
Je hersenen slaan een gebeurtenis op samen met de emotie die je toen voelde. Een sterke emotie markeert de herinnering als belangrijk, waardoor je hersenen er steeds weer naar terugkeren. Elke keer dat je ernaar terugkeert, wordt de band tussen die scène en dat gevoel sterker.
Tony Robbins noemt het proces waarbij pijn of plezier aan een ervaring wordt gekoppeld ‘Neuro-Associative Conditioning’ (NAC). Je hebt die koppeling niet bewust gekozen. Je hebt die door herhaling opgebouwd. Je hebt die scène tientallen, misschien wel honderden keren geoefend, en herhaling is de moeder van vaardigheid. Je bent er nu heel goed in om je zo te voelen.
Het goede nieuws komt uit het geheugenonderzoek. In een studie uit 2000, gepubliceerd in Nature, toonden Karim Nader, Glenn Schafe en Joseph LeDoux bij dieren aan dat een opgeroepen herinnering weer in een veranderlijke toestand terechtkomt en opnieuw moet worden opgeslagen. Een herinnering die je ophaalt, is een herinnering die je opnieuw opbouwt, wat betekent dat elke keer dat je die herinnering opnieuw beleeft, je de kans hebt om de betekenis ervan te veranderen.
Waarom blijf ik maar terugkeren naar een verleden dat me pijn heeft gedaan?
Je hersenen geven de voorkeur aan het bekende boven het onbekende. Zekerheid staat op de eerste plaats van de zes menselijke behoeften in het werk van Tony Robbins, en een pijnlijk verleden biedt zekerheid omdat je al weet hoe het afloopt. Het heden en de toekomst brengen onzekerheid met zich mee. Teruggaan is een poging van je hersenen om je veilig te voelen, en dat is geen teken van zwakte.
Wat het je kost om daar te verblijven
Je aandacht is beperkt. Elk uur dat je doorbrengt in een situatie die al jaren geleden is afgelopen, is een uur dat je aan vandaag ontneemt. Waar je aandacht naartoe gaat, daar stroomt je energie naartoe. Als je aandacht in het verleden zit, stroomt je energie daar ook naartoe, en je gezin, je werk en je gezondheid krijgen wat er overblijft.
De meeste mensen zullen dit lezen, het ermee eens zijn en vanavond weer naar dezelfde herhaling kijken. Jij bent hier omdat je wilt dat die herhaling ophoudt. Alleen al door die beslissing ben je al in een andere gemoedstoestand dan toen je hier aankwam.
Als je je te veel op het verleden richt, houd je geen energie over voor het heden. Bedenk eens wat dat je kost: wat doe je niet, wat voel je niet en wat bouw je niet op omdat een deel van je nog steeds daar zit?
Dit artikel gaat over het verleden. Als je gedachten steeds maar ronddraaien over het heden of de toekomst, begin dan met hoe je kunt stoppen met te veel piekeren.
Een reset in drie stappen die je vandaag nog kunt uitvoeren
Tony Robbins zegt dat er drie krachten zijn die je gemoedstoestand bepalen: fysiologie, focus en overtuigingen. Dit is de ‘peak state ’-drie-eenheid. De reset hieronder maakt gebruik van alle drie. Doe hem meteen zodra de herhaling begint.
Stap 1: Verander je lichaam
Herbeleven gaat gepaard met een bepaalde lichaamshouding. Je hoofd zakt naar beneden, je schouders trekken naar voren en je gaat oppervlakkig ademen. Verander eerst je lichaam, want als je lichaam verandert, wordt het moeilijker om die oude emotie vast te houden.
Sta op. Loop twee minuten lang stevig door. Houd je borstkas recht en kijk vooruit. Haal tien keer langzaam adem en adem langzaam uit; gebruik daarbij een ademhalingstechniek van Tony Robbins als je wat structuur wilt.
Stap 2: Pas je vraag aan
Je aandacht volgt je vragen. "Waarom is mij dit overkomen?" houdt je gevangen in die situatie. Er is geen antwoord op, dus blijft het zich herhalen.
Stel in plaats daarvan twee andere vragen: „Wat heb ik hieruit geleerd dat ik vandaag kan gebruiken?” en „Wat is één ding dat ik het komende uur kan doen?” De eerste vraag maakt van die herinnering een hulpmiddel. De tweede brengt je terug naar het heden.
Stap 3: Herschrijf het verhaal
De gebeurtenis staat vast. Het verhaal eromheen niet. Schrijf het oude verhaal in één zin op, bijvoorbeeld: „Ik heb tien jaar verspild.” Herschrijf het vervolgens met dezelfde feiten, maar met een nieuwe betekenis: „Ik heb geleerd wat ik nooit meer zal accepteren, en daar maak ik nu gebruik van.”
Verander je verhaal, verander je leven. Die zin is geen slogan. Het laat zien hoe toestand, verhaal en strategie samenwerken: het verhaal dat je vertelt, bepaalt hoe je je voelt, en hoe je je voelt, bepaalt wat je doet.
Herhaal deze drie stappen elke keer dat de scène terugkomt. De frequentie is belangrijker dan de intensiteit, want een nieuwe associatie ontstaat door herhaling, net zoals dat bij de oude het geval was.
Hoe lang duurt het voordat je niet meer in het verleden leeft?
Er is geen vast tijdschema, en wie je ook een getal noemt, die gokt maar wat. De aantrekkingskracht wordt zwakker naarmate de nieuwe reactie vaker wordt herhaald, dus het aantal herhalingen is belangrijker dan het aantal dagen. Elke keer dat je de reset uitvoert, voeg je één herhaling toe aan het nieuwe patroon.
Ook het verleden moet ergens heen. Geef je aandacht een richting met Tony’s ‘RPM ’-methode: kies één resultaat dat je wilt bereiken, bepaal het doel erachter en stel een gedurfd actieplan op voor de volgende stap.
Waarom weten alleen niet genoeg is
Je kunt elke zin hierboven begrijpen en toch om 2 uur ’s nachts weer teruggehaald worden. Kennis alleen verandert mensen niet. De juiste emotionele toestand doet dat wel.
Het bewijs wijst allemaal dezelfde kant op. Uit onderzoek van het Snyder Lab for Genetics aan de Stanford University, waarbij deelnemers aan evenementen van Tony Robbins werden gevolgd, bleek dat het vermogen van de deelnemers om beperkende overtuigingen te herprogrammeren en hun intrinsieke motivatie te verhogen met 300% was toegenomen. Je kunt de details lezen in het artikel ‘Wordt Tony Robbins door de wetenschap ondersteund?’ of in de registratie van de klinische studie.
Je kunt de reset in je eentje doen, en dat helpt zeker. Maar het herhalen is het sterkst als je moe bent, alleen bent of eraan herinnerd wordt, en op die momenten verliest één inzicht het van jarenlange herhaling. Als je dat inziet en je bent klaar om meer te doen dan het alleen maar te begrijpen, dan is ‘ Unleash the Power Within ’ (UPW) een vierdaagse, meeslepende live-workshop die precies hierop is gericht. De ‘ firewalk ’ op de eerste avond is geen metafoor. Het is het eerste bewijs dat het verhaal dat je steeds opnieuw afspeelt, niet bepaalt wat je vervolgens kunt doen.
→ Ontdek ' Unleash the Power Within ' in Europa
Wat ‘loslaten’ niet betekent
Loslaten wist het verleden niet uit. Het verandert de last die het verleden met zich meebrengt. Je houdt de feiten, de lessen en de mensen die belangrijk voor je waren, en je laat de emotie los die van elke herinnering een dagelijkse beleving maakte.
Betekent het loslaten van het verleden dat je het moet vergeten?
Nee. Loslaten betekent dat de herinnering je gemoedstoestand niet meer beheerst. Je kunt je de gebeurtenis herinneren, ervan leren en erover praten zonder de pijn opnieuw te beleven. Het doel is een verleden dat je kunt bezoeken, niet een verleden waarin je leeft.
Je komende vijf minuten
Je kwam hier in de overtuiging dat het verleden je in zijn greep hield. Nu weet je dat niet de herinnering zelf de greep is, maar het gevoel dat je aan die herinnering hebt gekoppeld. Dat gevoel is aangeleerd, dus kan het ook weer afgeleerd worden, en de eerste herhaling duurt twee minuten. De enige vraag die nog openstaat, is wat je doet als die scène zich de volgende keer weer afspeelt.
Begin vandaag nog: de volgende keer dat die situatie zich voordoet, sta dan op, haal tien keer rustig adem en schrijf één zin op die begint met „Dit heeft me geleerd“. Maar één. Dat is de eerste keer dat je het nieuwe patroon toepast.
