De 3 P’s (Permanent, Pervasief en Persoonlijk) zijn psychologische filters die door Martin Seligman zijn geïdentificeerd en door Tony Robbins worden gepropageerd om uit te leggen hoe we mislukkingen verwerken. Als je tegenslagen bestempelt als onveranderlijk, allesomvattend of een weerspiegeling van je identiteit, creëer je een mentale gevangenis die je groei lamlegt, je focus verlegt en topprestaties in de weg staat.
Dit is geen kwestie van mentaliteit.
Dit is neuroconditionering.
En als je het niet doorbreekt, blijf je erin hangen.
Waarom voel je je vastgelopen, ook al ‘zou’ je leven toch goed moeten gaan?
Omdat je hersenen niet zijn gemaakt om je gelukkig te maken.
Het is bedoeld om je zekerheid te geven.
En zodra je de 3 P’s toepast, geef je je hersenen een gevaarlijk signaal:
“Zoek bewijs dat ik vastzit.”
Je reticulaire activeringssysteem, het deel van je hersenen dat de werkelijkheid filtert, neemt dat bevel serieus.
Het begint met verwijderen:
- Kansen
- Oplossingen
- Positieve reacties
- Bewijs van vooruitgang
En het versterkt:
- Problemen
- Bedreigingen
- Fouten
- Afwijzing
Dit is geen toeval.
Dit is een neurologische vicieuze cirkel.
Als je wilt weten hoe je die vicieuze cirkel bij de bron kunt doorbreken, ontdek dan hoe je je hersenen kunt herprogrammeren voor blijvende verandering.
Permanent: waarom je hersenen je doen geloven dat er nooit iets zal veranderen
Als je denkt dat iets voor altijd is, heb je je al overgegeven.
Je hoeft niet te falen.
Je moet gewoon geloven dat mislukking voor altijd is.
Dit is de taal van een identiteit die haar kracht kwijt is:
- “Ik zal altijd blut blijven.”
- “Ik heb er gewoon geen vertrouwen in.”
- “Relaties werken bij mij nooit.”
Tony Robbins legt een kernprincipe uit:
De sterkste drang in de menselijke persoonlijkheid is de behoefte om trouw te blijven aan hoe je jezelf ziet.
Als je identiteit draait om problemen, zal je brein die beschermen.
Om hier verandering in te brengen, moet je eerst je beperkende overtuigingen bij de wortel aanpakken en je volledige potentieel gaan benutten.
Je verleden is niet je lot.
Maar je identiteit wordt wel je lot als je er niets aan verandert.
Hoe zorgt de alomtegenwoordige valstrik ervoor dat je hele werkelijkheid op zijn kop komt te staan?
Die alomtegenwoordige valstrik maakt van één probleem je hele leven.
Niet logisch.
Neurologisch.
Je hersenen vragen niet meer:
“Wat is waar?”
En begint te vragen:
“Wat sluit aan bij mijn overtuiging?”
Dus één tegenslag wordt:
- “Alles valt uit elkaar”
- “Niets werkt”
- “Mijn leven is een puinhoop”
Dit is niet de werkelijkheid.
Dit is een geval van verkeerde patroonherkenning.
En dit is waarom het blijft hangen:
Het geeft je zekerheid.
Ook al doet die zekerheid pijn.
Om te begrijpen waarom je hersenen dit doen, moet je dieper ingaan op de zes menselijke behoeften die aan elke beslissing ten grondslag liggen.
Waarom ondermijnt de persoonlijke valkuil je identiteit en je zelfvertrouwen?
Hier wordt het gevaarlijk.
Want nu gaat het niet om de situatie.
Het gaat om jou.
- “Dit is door mij gebeurd.”
- “Ik ben niet goed genoeg.”
- "Ik maak er altijd een zooitje van."
Dit is het verschil dat alles verandert:
Verantwoordelijkheid geeft kracht. Zelfverwijt op basis van identiteit maakt die kracht teniet.
Als je dit patroon wilt doorbreken, leer dan hoe je je gedachten en emotionele reacties onder controle kunt houden en bouw van binnenuit een sterk gevoel van eigenwaarde op.
Waarom de 3 P’s een neurologische gevangenis vormen
Op zichzelf genomen is elk patroon beperkend.
Samen zorgen ze ervoor dat je hersenen in een vicieuze cirkel terechtkomen.
Dit is de kettingreactie:
- Permanent → “Dit zal nooit veranderen”
- Alomtegenwoordig → “Dit heeft invloed op alles”
- Persoonlijk → “Dit ben ik”
Vraag jezelf nu eens af:
Hoe reageer je als die lus draait?
Je aarzelt.
Je denkt er te veel over na.
Je krimpt.
En na verloop van tijd wordt dat je nieuwe normaal.
Niet omdat het waar is.
Omdat het geoefend is.
Hoe kun je de 3 P’s in realtime doorbreken?
Met motivatie doorbreek je geen patronen.
Je breekt ze door ze te onderbreken en te conditioneren.
Tony Robbins leert in zijn transformatiesysteem dat groei begint met het herkennen van innerlijke blokkades.
Die blokken zijn de 3 P’s.
Maar bewustzijn alleen is niet genoeg.
Je moet de vicieuze cirkel doorbreken.
Begrijp eerst wat er neurologisch gezien gebeurt, voordat je dit toepast.
Deze vragen zijn patroonbrekers. Ze dwingen je hersenen om naar nieuwe aanknopingspunten te zoeken en doorbreken de automatische vicieuze cirkel.
Gebruik ze meteen:
- Tegenover ‘altijd’: ‘Waar is dit eerder al veranderd of anders geweest?’
- In plaats van je te laten meeslepen door negatieve gedachten: “Wat gaat er op dit moment eigenlijk goed in mijn leven?”
- Tegen mezelf: „Wat zou dit anders kunnen betekenen dat niets met mij te maken heeft?“
Dit doet één heel belangrijk ding:
Het verlegt je focus.
Als je deze vaardigheid onder de knie wilt krijgen, leer dan hoe je je focus kunt sturen en je energie kunt richten, en verdiep je in de Triade van peak state.
Welke rol speelt je belangrijkste vraag erin dat je vastzit?
Iedereen heeft een kernvraag.
En je hersenen geven daar de hele dag door automatisch antwoord op.
Als je vraag is:
- “Waarom overkomt mij dit altijd?”
- “Wat is er mis met mij?”
Dan zal je brein je eindeloos veel voorbeelden geven van persoonlijk en alomtegenwoordig denken.
Omdat je hersenen geen oordeel vellen.
Het gehoorzaamt.
Om je denkwijze te verbeteren, kun je op zoek gaan naar betere manieren om beslissingen te nemen en effectieve strategieën om doelen te stellen.
Waarom je jezelf niet uit dit patroon kunt denken
Dit is de waarheid waar de meeste mensen voor wegkijken:
Je kunt een aangeleerde toestand niet oplossen met intellectueel begrip.
Omdat de 3 P’s niet in de logica thuishoren.
Ze zitten in je zenuwstelsel.
Daarom is voor echte verandering een fysieke doorbraak nodig.
Als je hier meer over wilt weten, ontdek dan waarom UPW meerUPW dan alleen een evenement.
In die omgeving leer je niet alleen dat je grenzen niet echt zijn.
Bewijs het maar.
Door ervaringen zoals de Firewalk doorbreek je de illusie van:
- “Dit is voor altijd”
- “Dit geldt voor alles”
- “Dit ben ik”
In één enkel moment herdefinieert je brein wat er mogelijk is.
Niet intellectueel.
Op cellulair niveau.
Wat gebeurt er als je eindelijk de 3 P’s doorbreekt?
Alles verandert razendsnel.
Omdat je niet langer reageert op een aangeleerde patroon.
Jij bepaalt zelf wat het voor jou betekent.
Je begint met:
- Beschouw problemen als tijdelijk
- Bekijk problemen afzonderlijk in plaats van ze te generaliseren
- Maak een onderscheid tussen wie je bent en wat je presteert
En het allerbelangrijkste:
Jij bent aan de beurt.
Jij onderneemt actie.
Jij zorgt voor vaart.
En als het momentum eenmaal op gang is, is verandering onvermijdelijk.
De waarheid die alles verandert
De 3 P’s zijn niet de werkelijkheid.
Het zijn patronen.
En patronen kunnen doorbroken worden.
Maar alleen als je bereid bent om het verhaal dat je hersenen steeds weer herhalen in twijfel te trekken.
Dus als er de volgende keer iets misgaat, stop dan even.
En vraag:
Is dit echt voor altijd?
Is dit echt overal?
Ben ik dit echt?
Of is dit gewoon een patroon dat vandaag ten einde loopt?
