Je hebt net een DISC-test gedaan, of je staat op het punt om die te doen. Nu moeten vier letters jou beschrijven, en ergens ben je er nog niet helemaal van overtuigd. Voordat je dat label zomaar gelooft, wil je weten wat er nu eigenlijk wordt gemeten, en in hoeverre dat klopt.
Een DISC-assessment is een gedragsgerichte zelfbeoordeling. Het deelt je natuurlijke neigingen in vier stijlen in: Dominantie, Invloed, Stabiliteit en Consciëntieusheid. Het meet niet je intelligentie, je waarden of je waarde. Het meet hoe je de neiging hebt om te handelen, te communiceren en beslissingen te nemen als er niets is dat je dwingt om iemand anders te zijn.
Kort antwoord:
- DISC staat voor Dominantie, Invloed, Stabiliteit en Gewetensvolheid.
- Je resultaat geeft je standaardgedrag weer, niet een vaste identiteit.
- De meeste mensen zijn een mix van twee of drie stijlen, niet één puur type.
- Je DISC-stijl kan onder druk veranderen, want gedrag hangt af van je gemoedstoestand, niet alleen van je persoonlijkheid.
- De waarde van een DISC-assessment zit niet in het label. Het gaat erom wat je ermee doet.
Hoe die vier DISC-stijlen er eigenlijk uitzien
Elke stijl heeft zijn eigen kracht. Geen enkele is beter dan de andere, en elke stijl heeft een voorspelbare zwakke plek zodra de druk toeneemt.
Je hebt jezelf vast in meer dan één rij teruggevonden. Dat is normaal. Bijna niemand heeft maar één pure stijl. De meeste mensen hebben één primaire stijl en een secundaire die naar voren komt, afhankelijk van de situatie.
Het raamwerk stamt uit 1928, toen psycholoog William Moulton Marston in zijn boek *Emotions of Normal People* voor het eerst vier meetbare gedragspatronen beschreef. Marston ontwikkelde de theorie. Hij heeft er nooit een test van gemaakt, en bijna een eeuw later is dit wereldwijd een van de meest gebruikte gedragsmodellen op het gebied van coaching, leiderschap en organisatieontwikkeling. Tony Robbins vraagt zijn eigen team om een DISC-assessment in te vullen voordat ze met hem gaan werken, en meer dan twee miljoen mensen hebben zijn versie ervan gedaan, want als je weet hoe iemand van nature in elkaar zit, bespaart dat maandenlang gissen.
Wat meet een DISC-test eigenlijk?
Een DISC-assessment meet waarneembaar gedrag: hoe je communiceert, beslissingen neemt en reageert op druk. Het meet geen intelligentie, karakter of vaste identiteit. Een lage of afwijkende score in een bepaalde stijl is geen tekortkoming. Het laat gewoon zien waar je natuurlijke neiging op dit moment ligt.
Wat je DISC-test laat zien, en wat er stilletjes buiten beschouwing wordt gelaten
Een DISC-uitslag is nauwkeurig. En juist daarom is het gevaarlijk als je het daarbij laat. Het vertelt je wat je doet. Het vertelt je zelden waarom, en het vertelt je nooit wie je moet blijven.
Achter elke ‘Dominante’ stijl schuilt een behoefte aan zekerheid door controle. Achter elke ‘Invloedrijke’ stijl schuilt een behoefte aan betekenis door verbinding. Achter elke ‘Stabiele’ stijl schuilt een behoefte aan verbinding door veiligheid. Achter elke ‘Gewetensvolle’ stijl schuilt een behoefte aan zekerheid door orde. Tony Robbins heeft meer dan 45 jaar lang uitgelegd dat gedrag nooit willekeurig is. Het wordt gedreven door de 6 menselijke behoeften die onder de oppervlakte werken, of je ze nu kunt benoemen of niet.
Dit is de leemte die bijna elk persoonlijkheidsrapport laat bestaan. Het geeft je een stijl en noemt dat dan een conclusie. Tony’s werk stelt een andere vraag: niet wat je stijl is, maar aan welke behoefte je stijl probeert te voldoen, en of het daar ook daadwerkelijk in slaagt.
Hier komt Neuro-Associative Conditioning om de hoek kijken, Tony’s methode om de koppeling tussen een trigger en je automatische reactie te herprogrammeren. Een DISC-assessment laat je zien welke reactie op dit moment automatisch bij je verloopt. Met Neuro-Associative Conditioning zorg je ervoor dat een andere reactie automatisch wordt, zodat je die niet elke keer meer met wilskracht hoeft af te dwingen.
Als je ooit een moeilijk gesprek dat je uit de weg ging, of een deadline die je niet haalde, hebt goedgepraat door te zeggen dat je ‘gewoon een D’ of ‘gewoon een S’ bent, dan is dat excuus nu verjaard. Een DISC-assessment beschrijft je standaardgedrag. Het was nooit bedoeld om je toestemming te geven om daar te blijven hangen.
Kan je DISC-type in de loop van de tijd veranderen?
Je dominante stijl kan veranderen naarmate je omstandigheden, rol en zelfbewustzijn veranderen. Wat zelden vanzelf verandert, is de onderliggende behoefte die aan die stijl ten grondslag ligt. Daarom leidt het werken aan het overwinnen van beperkende overtuigingen en identiteitskwesties tot een blijvender verandering dan simpelweg proberen je te gedragen als een andere letter.
De echte reden waarom je stijl verandert als je onder druk staat
Dit is je waarschijnlijk al opgevallen. Onder normale omstandigheden kom je over als je DISC-stijl. Maar als je echt onder druk staat – een deadline, een conflict, een stille zaal die wacht tot je iets zegt – kun je ineens een heel ander persoon worden. Het rustige, stabiele type wordt scherp. Het zelfverzekerde, dominante type wordt stil. Dit is geen fout in de test. Het is het bewijs van iets wat DISC nooit bedoeld was om te meten.
Tony Robbins noemt de drie krachten achter deze verandering de Triade: fysiologie, focus en overtuiging. Samen bepalen ze je gemoedstoestand, en die gemoedstoestand bepaalt je gedrag nog voordat je persoonlijkheid er iets over te zeggen heeft. Verander je fysiologie, verander waar je je op richt, verander de woorden die door je hoofd spoken, en dan voorspelt de letter op je rapport niet meer wat je vervolgens gaat doen. Je kunt meer lezen over Tony Robbins’ peak state en hoe die van moment tot moment werkt.
De meeste mensen lezen hun DISC-rapport één keer, zijn het eens met de delen die hen vleien, en beschouwen de rest als een vaststaand feit over wie ze zijn. Jij bent nog steeds aan het lezen, en bent al een paar alinea’s ver in een artikel hierover. Dat zegt al iets over jou. Je bent niet op zoek naar een etiket. Je bent op zoek naar een hefboom.
Je standaardpatroon laat zien hoe je in het verleden altijd op dezelfde manier op dezelfde prikkels hebt gereageerd. Dat hoeft niet te betekenen dat het ook zo verdergaat.
Je verleden is niet hetzelfde als je toekomst, en dat geldt ook voor je DISC-rapport.
Je toestand staat niet vast. Je kunt eraan werken, en daar is meetbaar bewijs voor in je lichaam, niet alleen in wat er in een persoonlijkheidsrapport staat. Uit onderzoek onder deelnemers aan evenementen van Tony Robbins, geleid door het Snyder Lab for Genetics aan de Stanford University, bleek een stijging van 159% in hormonen die verband houden met neuroplasticiteit en leren, samen met een verbetering van 139% in de verhouding tussen cortisol en testosteron – een indicator voor minder stress en gereedheid voor topprestaties. Je kunt de wetenschap achter het werk van Tony Robbins nog verder uitdiepen.
Je zit niet te wachten op nog een alinea over DISC. Je wilt je eigen mix, en je wilt die nu meteen. Greator, het team dat Tony’s werk naar Europa brengt, heeft een gratis test ontwikkeld op basis van precies dit model met vier stijlen, zodat je binnen een paar minuten je specifieke antwoord krijgt in plaats van te moeten gissen.
Van een merk naar leiderschap
Als je je eigen stijl kent, heb je al de helft van het werk gedaan. De andere helft – die bijna niemand gebruikt – is de stijl van je gesprekspartner herkennen en je daarop aanpassen voordat je iets zegt, niet pas nadat je zijn of haar aandacht al kwijt bent.
Bij een dominante stijl gaat het eerst om het resultaat en nooit om de uitleg. Noem het resultaat als allereerste. Bij een invloedrijke stijl wil je eerst de energie voelen, nog voor de feiten. Bouw eerst een band op voordat je de details presenteert. Bij een stabiele stijl wil je de zekerheid dat er niets belangrijks misgaat. Doe het rustig aan en zorg dat je dit zeker weet voordat je verdergaat. Bij een gewetensvolle stijl wil je eerst het bewijs zien, nog voor de conclusie. Presenteer eerst de gegevens.
Stel je een teamvergadering voor waarin een nieuw plan op tafel ligt. De ‘Dominante’ stijl vraagt wanneer het van start gaat. De ‘Invloedrijke’ stijl vraagt wie er nog meer bij betrokken is. De ‘Stabiele’ stijl vraagt wat er met het huidige proces gebeurt. De ‘Gewetensvolle’ stijl vraagt naar de gegevens waarop de beslissing is gebaseerd. Vier totaal verschillende vragen, van vier mensen die naar precies hetzelfde plan kijken. De meeste mensen in die kamer horen vier onderbrekingen. Je kunt leren om vier verschillende vormen van bescherming te horen, die elk iets bewaken wat het plan echt nodig heeft.
Dit is geen manipulatie. Het is emotionele intelligentie en leiderschap in de praktijk: het verschil tussen tegen iemand praten en iemand echt bereiken. Tony heeft zijn hele benadering van de psychologie van leiderschap op ditzelfde uitgangspunt gebaseerd. De leiders die mensen weten te raken, zijn zelden degenen met de meest opvallende stijl. Het zijn juist degenen die de sfeer goed kunnen aanvoelen en precies inspelen op wat er op dat moment speelt. Dat is ook wat het mogelijk maakt om betekenisvolle relaties op te bouwen in plaats van alleen maar mensen aan te sturen.
Is er één DISC-stijl die beter geschikt is voor leiderschap dan de andere?
Geen enkele stijl is per se beter dan de andere. Dominantie zorgt voor snelle beslissingen, Invloed zorgt voor draagvlak, Standvastigheid zorgt voor vertrouwen en Zorgvuldigheid zorgt voor kwaliteit. De sterkste leiders zijn niet degenen met de ‘juiste’ stijl. Het zijn degenen die bewust gebruik kunnen maken van de sterke punten van een stijl die niet hun standaardstijl is, op het moment dat dat nodig is.
Je weet nu dat die vier letters nooit iets over je identiteit zeiden. Ze beschreven je standaardgedrag, de patronen waarin je vervalt als niemand van je vraagt om je anders te gedragen. Het kost maar een paar minuten – geen maanden – om erachter te komen waar je nu precies staat. Wat je met dat uitgangspunt doet, is het enige dat er ooit echt toe doet.
Noem nu eens de DISC-stijl waar je standaard op terugvalt als je onder druk staat, die stijl die naar voren komt als je even niet meer op jezelf let. Dat is niet wie je bent. Dat is gewoon het startpunt voor het werk van vandaag.
